Sacramentum-Far Away From The Sun

Swedish Black Metal.

Λογικά με το που διαβασάτε αυτές τις λεξεις θα κάνατε σκεψεις όπως “πωωω..”,”όχι πάλι” και τα λοιπα..Και δεν έχετε αδικο,τα τελευταία χρόνια η σουηδική σκηνή εκτοξεύει πατάτες με ρυθμούς machine gun,κυρίως στη μελωδική black αλλα και death σκηνή(στην οποία τα πρωτεία πατατοεκτόξευσης κατέχει αναμφισβήτητα η σαβουρομάνα και μετριογεννήτρια Φινλανδία.Too much free time.)



Εδώ ευτυχώς δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι τέτοιο.Το ταλαντούχο τρίο[εκείνη την εποχή το line up αποτελούσαν οι: Nisse Karlén(φωνή/μπάσο,ιδρυτής της μπάντας),Anders Brolycke(κιθάρα),Niclas Rudolfsson(drums)]από το Gothenburg φρόντισε εν έτει 1996(μια χρονιά μετά την κυκλοφορία του τελευταίου πραγματικού έπους των Dissection,Storm of The Light's Bane)να μείνει στην ιστορία με το συγκεκριμένο άλμπουμ να αποτελεί,κατά γενική ομολογία των φίλων της μπάντας,το magnum opus τους.



Σημείο αναφοράς για όσους δε ξέρουν τη μπάντα είναι σίγουρα οι Dissection.Οι ομοιότητες πολλές(προσοχή ούτε ίχνος rip off,μη τα μπερδεύουμε):τεχνική φωνής του front man,3-4 τουλάχιστον riffs σε κάθε τραγούδι με πολλές εναλλαγές,μελωδικά περάσματα και τα λοιπά.



Ένα 44λεπτο ταξίδι μέσα στην ομίχλη,το κρύο και την επιβλητική ατμόσφαιρα της κατάμαυρης νύχτας.Ενα ταξίδι far away from the sun..



Fog's Kiss:Το opener του άλμπουμ μας βάζει χωρίς καθυστερήσεις στο νόημα.Blastbeats κι ένα γρηγορο riff σημαίνουν την αρχή του ταξιδιού, κάποια δευτερόλεπτα αργότερα ο Nisse ακούγεται για πρώτη φορά και στα καπάκια ο αρχικός ξέφρενος ρυθμόςδίνει τη θέση του τη θέση του σε πιο ένα mid tempo κομμάτι του τραγουδιού.’Οχι όμως για πολύ αφού αυτή η εναλλαγή στο ρυθμό γίνεται 3-4 φορές ακόμα με τα riffs να δίνουν και να παίρνουν(το καλύτερο απο ολα σκάει περίπου στα ¾ του τραγουδιού).Ένα ιδανικό opener..


Far Away From The Sun:Νωρίς νωρίς το ομώνυμο έπος ξεπροβάλλει.Το καλύτερο ρεφρέν του αλμπουμ,more fucking genuine riffs,full of Sacramentum's essence.Nough said.Μια ωδή στην mb και φυσικά μες στα 3 καλύτερα κομμάτια του δίσκου.


When Night Surrounds Me:Οι ταχύτητες σα να πέφτουν κάπως,οι μελωδίες και τα riffs όμως συνεχίζουν να είναι εμπνευσμένα.Λίγο μετά τη μέση του κομματιού ακούμε το πιο ενδιαφέρον σημείο του.Μια μαγευτική μελωδία αφήνει τη θέση της σ’ ένα υπέροχο ακουστικό πέρασμα που κρατάει λίγα δευτερόλεπτα,αφήνοντας τον ταξιδιώτη να κοιτάξει για μερικές στιγμές το μεγαλειώδες τοπίο γύρω του και να αφουγκραστεί τους ήχους της νύχτας.Αμέσως μετά το ταξίδι συνεχίζεται κανονικά αφού το τραγουδι επανερχεται στο γενικότερο ρυθμό του.


Blood Shall Be Spilled:To κομμάτι ανοίγει με ένα πανέμορφο μελαγχολικό riff,το οποίο ακολουθεί ο γνωστός Sacramentum ρυθμός πάνω στον οποίο ο Nisse μας μιλάει για τα υποχθόνια νερά που κατακλύουν τη ψυχη του(!).Και ω τι πρωτότυπο,ενα riff περιμένει υπομονετικά στη γωνία και ορμάει τη κατάλληλη ενώ ο Νisse το εκμεταλλεύεται και ρίχνει μια mini αφήγηση.Ακολουθούν παρόμοιες καταστάσεις και σε κάποια στιγμή ξανακούγεται εκείνο το(πέρα για πέρα haunting)αρχικό riff..Beautiful track.


Cries From A Restless Soul:Το αγαπημένο μου ξεκίνημα τραγουδιού στο άλμπουμ,κυρίως λόγω του απίστευτου riff.Η ενναλλαγή του ρυθμού είναι παρόμοια με του Fog's Kiss και συνολικά ίσως να είναι το κορυφαίο και πιο ολοκληρωμένο κομμάτι του άλμπουμ..



Οbsolete Tears:To λιγότερο αγαπημένο μου κομμάτι στον δίσκο.Τα σημεία που ξεχωρίζουν είναι το πανέμορφο ρεφρέν και η μελωδία που το συνοδεύει και οι πρωτότυπες εναλλαγές των riffs στο δεύτερο μισό.Συνολικα όμως(και κυρίως λόγω του πρώτου μέρους)ίσως να αποτελεί το πιο φλύαρο κομμάτι του άλμπουμ..(αυτό όμως δε σημαίνει ότι μπορεί να χαρακτηστεί filler,κυμαίνεται κι αυτό σε υψηλά mb επίπεδα)



Beyond All Horizons:Ξεκίνημα με ένα acoustic intro που προιδεάζει για την επερχόμενη ”μουσικη καταιγιδα”.Και όντως με το πέρας του,πληθώρα μελωδιών ξεχύνεται στα αυτιά του ακροατή με τον Rudolfsson,να δίνει ρεσιτάλ για μία ακόμη φορα.Στο τελικό στάδιο του κομματιού το τελευταίο riff σβήνει σιγά σιγά και το αρχικό intro κάνει και πάλι την εμφάνισή του κλείνοντας το κομμάτι..



The Vision And The Voice:Εδώ έχουμε τη καλύτερη ερμηνεία από πλευράς Nisse κατά τη γνώμη μου.Δεν είναι ότι κάνει κάτι extra ή διαφορετικό,αλλά το νιώθεις από την αρχή του κομματιού ότι ο τύπος τραγουδάει straight from his soul.Επίσης σε αυτό το κομμάτι συναντάμε κάποια από τα πιο όμορφα κιθαριστικά θέματα του άλμπουμ,είναι γενικά ένα riff driven κομμάτι.Απο τα top του δίσκου..



Darkness Falls From Me:Τι outro track!Οπως θα περίμενε κανείς(και σαν σωστό outro που σέβεται τον εαυτό του)αρχίζει με ένα slow tempo που δεν πολυσυναντάμε στον υπόλοιπο δίσκο και μάλιστα ακούμε και τα πρώτα clean(!) vocals(τα οποία βέβαια είναι αφηγηματικού τύπου).Στη συνέχεια το tempo σταδιακά γίνεται πιο γρήγορο αλλά όχι για πολύ!Όταν πια ο ρυθμός έχει αρχίσει και γίνεται καταιγιστικός,παράλληλα αρχίζει και ένα ξαφνικό fade out(αυτό γίνεται ακριβώς στη μεση του κομματιού)και σκυτάλη παίρνει μια αργόσυρτη συμφωνική μελωδία που συνεχίζει μέχρι το τέλος του τραγουδιού(και συνολικά του άλμπουμ).That’s what i call inspiration.



Κάτι ανάμεσα σε Dissection και πρώιμων Immortal,οι Sacramentum σαφώς και δεν έχουν λάβει την αναγνώριση που τους αξίζει..


Το “Far Away From The Sun” συγκαταλέγεται κατά τη γνώμη μου και χωρίς δεύτερη σκέψη μέσα στα 10 κορυφαία melodic black metal άλμπουμς στην ιστορία του είδους..



Under the mighty wings of blackness
I deny my earthly existence.


Δείγμα: http://www.youtube.com/watch?v=mkZ-LphIcIs&feature=related
(Blood Shall Be Spilled)

Download: http://tinyurl.com/ousfyu