21 λεπον γινηκα. Γενικα, birthdays ain't my thing. δηλαδη ήταν, μέχρι που πάτησα τα 18, και θεωρησα πως επρεπε να το κανω big deal. Αποφάσισα βεβαια αντι για μπιγκ ντηλ, να το παιξω αλλιωτικα, σα να μη με νοιαζει δηλαδη. Οχι ακριβως δηλαδή, αλλα αποφασια να κανω τον Πητερ Παν, δηλαδη ναι, 'γερναω' αλλα οχι και τοσο ρε παιδι μου. Παντα παιδι κιετς. Παπαρια, πανε χρονια, ισως και δεκαετια δηλαδη που να με θεωρουσα 'παιδι', οποτε μονο στα λογια ηταν κι αυτο.
τι να πεις βεβαια, μουρθε να γραψω κατιτις, δε ξερω αν θα μεινει και δημοσιευμενο, χαλαει τη ροη. Δε ξερω καν γιατι να το δημοσιευσω, εχω αναγκη να βλεπει ο καθεις τι σκεπτομαι; Αη γκεςς, α παρτ οβ μη νταζ. Δε φταιω γω, καμια φορα με νοιαζει η αποψη των τριτων. Καμια φορα μοναχα. Θαθελα και λιγοτερα σπανια απο το 'καμια φορα΄ αλλα ειναι work in progress. oh well...
γενεθλια λοιπον. αληθεια ομως, και τι εγινε; δε νιωθω οτι θελω να 'γιορτασω' κατι. και αν πρεπει, ειναι οτι εχω καταφερει να επιζησω 21 χρονια; big fuckin woop.
συνηθως σου βγαινει να γιορτασεις με τους ανθρωπους που εχεις κοντα σου. Αλλα, κατα την ταπεινη μου αποψαρα, αν εισαι fortunate enough να εχεις αυτους που θεςκοντα σου, τοτε φιλε θαπρεπε να γιορταζεις καθε μερα. Ακους; ακουω ναλες.
so yeah, αν ειναι ομως μια μερα 'σαν ολες τις αλλες' γιατι μεχει 'επηρεασει' τοσο; Μηπως ειμαι αλλο ενα γαμημενο attention whore? οh well, work in progress i guess Κι αυτο. αν δεν ημουν, δεν θαχα και το μπλογκ φανταζομαι. Δεν ειναι ομως σε φαση 'απεγνωσμενη κραυγη για βοηθχεια" και λοιπα, απλα ναι, εξωτερικευω δω, γενικα, χωρις να τα λεω σε καποιον συγκεκριμενα, που ισως παρεξηγηθει... που κατα βαση χεστηκα, γιατι αυτο το job εχει γινει Progressed, μιας και εχω σταματησει να με ενοχλει αυτο. Προτιμω την ειλικρινεια, βοηθαει, ασε που γλιτωνει και απο πολλα βασανα, κιας ενοχλειται κανεις εβρη ναου εν δεν, θα τους περασει.
Ασχετα θεματα εθιξα. αλλα ναι 'σκεψεις΄ λεει πανω.
ποιος ξερει ποτε θα ξαναγραψω τιποτα, λες ναναι χριστουγεννα. ποιος ξερει.
No comments:
Post a Comment